ARAMIZDA

Aramızda şöyle bir konuşma geçti:

Nasılsın, dedim.

Sonra  …sınız diye düzelttim.  Necdet Bey, diye ekledim.

Burnunun dibine kadar mı girdim? Mimikleri düzensiz oynadı. Bakışları avizeleri tur etti, duvarlardan aşağı süründü, düğün çelenklerini yokladı, korka korka gözlerime geldi ve durdu.

İyiyim, dedi, dudakları titreyerek…

Çocuklar geldi-onun çocukları- yeşil gözlü, kumral hepsi… Olursa yeşil gözlü kumral olsun diyesiymiş de beni ona demişlermiş. Olmaz demiş, erkek fatma gibidir o…

İki elinde iki pet bardakta çay, yanıma yaklaşıyor. Teşekkür ederim diyor, notların bana kadar geldi… Çayın birini uzatıyor. Arayıp bulmuşsun kitapları ve hangi aralık okudun da özetini çıkardın bilmem ki… Sağol, delikanlı kızsın vesselam. Çay mı avuçlarımı yakıyor yoksa birden içim mi ısınıyor, daha bir yudum almamışken çayımdan, bilemiyorum ki…

Parmaklarımı kıtlatıyorum, boğazımda acı bir tat…

Çocuklar tuvalete gidince karısı beş kişilik yer ayırmışmış. Koltuklardan birine kendisi oturmuş, birine çantası, bir diğerine montu, ötekine büyük çocuğun hırkası… En baştakine ufaklığın oyuncağını oturtmuş.

Büyük başarı.

Baştan altıncı koltukta da ben oturuyorum. İki yeşil gözlü, kumral kadın yan yana oturuyoruz. O da oturuyor.

Evli misiniz, diyor karısı. Gözlerinden gözlerime iki yılan yürüyor.  

Hayır, diyorum. Canım acıyor. Kısmet, diyor.

Sorulacak başka soru yok muydu? 

Yokmuş.

Susuyor.

Boynumu içeri çekiyorum, ellerim dizlerimi kavramış tahiyyatta oturur gibi susuyorum bir an… Her gece ıpıssız yatağımda büzülüp yatar gibi varlığım gittikçe küçülüyor karşısında. Hacmim sanki daralıyor.

Akrabaydınız sanırım, diye sorsam. Evet amca çocuklarıyız, dese… Çok aramamış o zaman seni, desem, yüzüne yüzüne…

Yüzümü duvara dönüyorum. Gözlerimden yaşlar süzülüyor. Birkaç damla yaş da çayıma düşüyor.

Kitabın arasında bulduğum not:

Ne güzel kirpiklerin… sık ve uzun… uzun ve kıvrık… kıvrık ve kumral… kumral ve uçarı… iki kelime gibi… birbirini tekrar eden… bir abajur misali gözkapakların… kirpiklerin abajurun püskülleri ama hareketli… İnip kalktıkça gözlerine değen ışığı kırıyor. İki sıra halinde, ömrümden iki uzun nefes gibi… gözlerinin yeşil ışığında sevdam yeşeriyor.

Mahsustan unutmuş sanıyorum. İçim içime sığmıyor. Sevincimden herkesi kucaklayıp öpmek istiyorum. Kibarlaşıyorum, herkese teşekkür ediyorum en küçük şeyler için.

En küçük oğlu, anne ben bir şey göremiyorum ki, dedi.

Saçları koyun postu gibi kabarık bir kadın önümüzdeki sıraya geçmeye uğraşıyordu. Kadın geldi tam çocuğun önündeki koltuğa oturdu. Havaların serinlemesine rağmen bluzünün omuzları açık, eteği mini,  yırtmacı da oldukça derindi.

Bir adam; fazla bakımlı, fazla kokulu, kravat iğnesi ışıldayan, kadının arkası sıra geliyordu.  Yanakları dolgun, gözleri kırmızı ve dumanlıydı. Yan yana oturdular.

Kadının saçlarından, boynundan buram buram yayılan parfüm kokusu ufaklığın genzini yakmış olmalıydı ki kadının ensesine doğru üst üste hapşırdı.  Adam göbeğini kucaklayıp daha yeni oturmuşken yan dönüp ters bir bakış fırlattı çocuğa. Bir elini omzuna attı ardından kadının, kendine doğru çekti.

Bizimkinin saatine daha var anlaşılan, dedim kendi kendimle konuşur gibi… Bizimki… Yanlış nikâhtayım anlaşılan…

Etrafta derin dekolteli hanımların gittikçe çoğalmasına bakılırsa gerçekten yanlış nikâhta olduğum kesindi.

Sizin nikâh bundan sonradır belki, dedi. Yarım saat arayla nikâh kıyıyorlar burada.

Vakfın konferans salonu tıklım tıklım doluydu orada... Çehresi ay gibi parıl parıl parlıyor, simsiyah sakallarının çevrelediği bir dolunay oluyordu yüzü, konuşurken… Evliyalar, enbiyalar geçiyordu cümlelerinden. Hayranlıkla dinliyordu herkes. Gelin gelinliğini, damat damatlığını unutuyordu.

Kitaplar gidip geliyor aramızda. Seyyid Kutub, Mevdudi, Hasan El-Benna…Geceler boyu okuyordum. Sabahı iple çekiyorum ona anlatmak için. Bir cümle üzerinden söze başlamaya can attığım belli olacak diye düşünürken bile kızarıyordum. Peş peşe sorular soruyordum dikkatini çekmek için. Gözleri kısılıyordu git gide, siyah bir tül düşüyordu yüzüne. Cevabımı alıyor muydum?

Eşarbımı pırıltılı bir şalla süslemişim, ayakkabılarımı çantama uydurmuşum. Hepsi bu. Tepeden tırnağa süzüyor beni ilk önce karısı. Bana yarım ağız, merhaba, demesinden belliydi. Biliyor, olup biteni… Seçilen kadın olmanın gururu ışıldıyor gözlerinde. Kadınlığı, doğurganlığı, gelip oturuyor aramıza. Konuşurken elini çenesine dokunduruyor kocasının, omuzlarındaki tozları süpürüyor. Çocuklar babanız ne diyor bakın, diyor, yaramazlığa meylettiklerinde, esasında babanın bir şey dediği de yok, diyeceği de… Çocuklar da bunu biliyor ki hiç aldırmıyorlar. Kala kala bana bu çocukların bir babası olduğunu iyi bellemek kalıyor.

Çantama sıkı sıkı sarılıyorum. 

Niye yaptın ki bunu, diyesim geliyor. Yıllar sonra karşıma koca bir aile olup çıkıyorsun. Göbek bağlamış, güzel sakalların kazınmış, sanki ardında ne varsa yanmış yıkılmış…

Müzik, diyorum değişti… Enstrümentâl sûfi oldu, duyuyor musun?

Başını sallıyor. Sahneye bakıyor.  Aramızda sanki şunlar konuşuluyor.

Bayındır bir güzelliği var gelinin, değil mi? Çok çalışılmış güzel görünsün diye, eski gelinlere benzemiyor. Tebrik için yanağını öpenlere, yetmezmiş gibi bir de boynuna sarılanlara sanki bozuluyor. Her defasında eli topuzuna gidiyor sonra dudağının kenarına… Topuzun yerinde gelin hanım, makyajın da akmadı sanki tutkallı.

Son cümleyi tebessüm eder diye söyledim. Ama donmuş.

Olmuyor. Gene ben konuşuyorum.

Damat duvağı kaldırdı. Dudakları gelinin alnına doğru uzandı. Salon gülmeye hazır, dalgalandı. Alnından öpecek diye beklerken gelini, dudağından öpüverdi.

Abdestsiz herif, diye tükürürce söylenir sandım. Kılı kıpırdamıyordu. Sana bir abdest verdirirler ki öbür tarafta, diye kükremiyordu hayret…

Flaşlar ardı ardına patlayıp durdu. Düğün fotoğrafçıları pek çok açıdan bu anı fotoğrafladılar. Bir alkıştır koptu.

Baktım çocuklar da havaya girmiş alkışlıyorlar. Karısının yüzünde anlamsız bir gülümseme donup kalmış.

Üşüyorum.

İçimden bir ses ona doğru bağırıyor.

Burnunun dibine kadar girdim, hal hatır sordum.

Ya sen nasılsın, desene huu…

(Mihriban İnan Karatepe, "Aramızda", Hece Yayınları, 2012, s.7)